3- ویزای حرفه ای (Professional visa) که برای کارهای تخصصی و شرکتها و ... به کار میرود.
نکات مهم:
- فقط با ویزای حرفه ای می شود اقدام به تحصیل کرد و با ویزای کاری نمیشود. این مورد جدیدا اشتباها از سوی برخی شرکتها اعلام می شود.
- ویزای کاری برای مهاجرت مناسب نیست چون ارزش بالایی ندارد.
- با ویزای دانشجویی نمیشود کار کرد و نمیشود ویزای حرفه ای گرفت. در صورت اقدام باید مراحل فسخ ویزای دانشجویی نیز طی شود و الا جرم است.
- ویزای کاری یک ساله (دو ساله هم میشه) و حرفه ای دو ساله است. و البته قابل تمدید.
- ویزای تجارت قابل تمدید نیست و اصلا توصیه نمیشود. هر سال باید از ابتدا اقدام شود.
- وقتی ثبت شرکت می کنید ویزای حرفه ای می گیرید.
- 17 تا کالج (در اصل این کلمه یعنی خوابگاه) داره که همشون تو خود دانشگاه هستند.
- همشون سرویس دارند از 7 صبح تا 11 شب. دائما در حال تردد هستند.
- اجازه استفاده از وسایل برقی مثل یخچال و هیتر ندارند ولی همه استفاده می کنند!
- برای یک طبقه به فرض 12 نفری 7-8 حمام وجود دارد.
- هر روز کلیه سرویسها و راهروها و ... نظافت می شود.
- هر نفر یک اتاق مستقل دارد. (مثل اینکه میشود با هم باشند!)
- اینترنت پر سرعت دارند.
- دستگاه تصفیه آب (سرد و گرم) دارند.
- ساعت عبور و مرور خاصی ندارد.
- و مسلما پسرها و دخترها جدا هستند ;)
- یکی از دوستام تو کالج 5 ماهیانه 330 رینگیت پرداخت میکنه.
- ماشین لباسشویی دارند و 3.50 رینگیت برای شستشوی یه سری کامل لباس (ماشینو پر کن).
- و بزرگترین مزیت اینه که همیشه نزدیک کتابخونه و کلاس و مراسم و رستوران و ... هستی.
- پول آب و برق و ... هم نمیدن.
اجاره خونه هم که قبلا گفتم از 500 رینگیت تا 1200 رینگیت میتونی پیدا کنی که سرویس دانشگاه و امکانات داشته باشه. البته نه اینکه 1200 گرونترین خونه باشه ها. برای دانشجویان البته با شرایط بسیار مناسب.
بزودی لیست 21 فینالیست این مسابقه که این هفت تا از توشون انتخاب شدن رو هم اضافه میکنم.
پاورقی: مثلث العظمه لقبی است به معنای اینکه ایشان هم پادشاه بوده هم دانشمند بوده و هم پیامبر. نماد قدرت - هوشمندی و عشق الهی (رجوع شود به گذری بر اعداد مقدس هفت و سه)
به مرور هم تکمیلش می کنم. اینم لینک صفحه عکسها: (۳۹ تا عکس)
باز کردن صفحه تصاویر با فلش (Slide Show - با امکانات جالب برای دانلود و ...)
تجربه شخصی من با این متن که خدا نویسندشو عزت بده اینه که: خیلی ها رو به فکر فرو برده و خیلی ها رو هم برای مدتی (کوتاه و عمیق) دیوونه کرده.
جواب خیلی از سوالاتی که چون کسی جوابشون رو نداده گم شدن.
در نور باشید
ندا آمد تو با پا آمدي بايد بگردي ، برو با دل بيا تا من بگردم.
------
نمیدونم از کیه این جمله ولی من که دیوونه بودم! دیوونه تر شدم. شاهکاره به خدا.
منتظر پست بعدی باشید که به لینکهای روزانه (سمت چپ) اضافه میشه. یه متن گفتگوی یه بنده خدا که حسابی توپش پره با خدای خودش. (اونم دیوونت میکنه - اصلا دیوونه خونست اینجا ![]()
)
یاعلی
از یک منبع موثق و رسمی این فایل رو درست کردم برای مسلمونایی که روزه هم میگیرند!
در ضمن از طرف سایت خبرنامه مالزی یک پست (نه کامنت) برای من گداشتند مبنی بر سایت رسمی دولت مالزی که اوقات شرعی رو برای مناطق مختلف خیلی دقیق اعلام میکنه. ممنون از راهنمایی دوستان. اینم آدرس اون سایت : http://www.e-solat.gov.myالتماس دعا
یا علی
منبع : http://www.islamicfinder.org
دلیل داره: نمی خوام به خاطر یک سری مشکلات که به هر حال تو کشور غریب برای هر کسی پیش میاد یا نکات منفی که اونقدر بزرگ نیستند حرف بزنم چون اگه در مورد چیز کوچیکی حرف بزنی یعنی داری اونو بزرگ میکنی و قوت می بخشی!!!
هر چی که هست تو ذهن خود آدمه و خودش همه رو می سازه اما امروز میخوام یه ذره غر بزنم.
متاسفم! فقط همین. من یه درسی دارم به نام Data Mining که خیلی هم دوستش دارم چون خیلی پرمحتوی و جذاب و میشه باهاش خوب پول در آورد و به همین منظور تا این درس تو این ترم ارائه شد بر داشتم با اینکه همه می گفتن ترم اول هستی و سبک بردار ولی بخرجم نرفت که نرفت.
جونم براتون بگه که استاد یه خانم محترمه ای بود که اومد سر کلاس و گفت نصف ترم من هستم نصف دیگه استاد من. گفتیم اوه اوه اوه چه خفن.
ای ول. میخوایم یه چیزی یاد بگیریم که به درد دنیا و آخرتمون بخوره....
سرتو درد نیارم تو همون جلسه اول که داشت Introduction (مقدمه) رو میگفت به هر سرفصل که می رسید می گفت: "البته من رو این زمینه کار نکردم - تو این زمینه تخصص ندارم - اینو بعدا میگم و ...". خلاصه از 7 جلسه ای که قرار بود بیاد 5 تا اومد و یکی تعطیل کرد و نصف هر جلسه رو هم به کنفرانس بچه ها گذروند تا نوبت استاد این خانم رسید. این آقای محترم سوپروایزر یکی از بچه های خودمونه که میگفت خیلی خفنه - خیلی باسواده - مو رو از ماست میکشه - باید بفهمه که درس رو فهمیدی نه اینکه حفظ کردی - همه ازش میترسن و ....
پیش خودم گفتم وای عجب استادیه و خلاصه منتظر بودم برم سر کلاس و از حجم مطلب و نوع تدریس و فن بیان و تجربه خفه بشم!
اون روز رسید و رفتم کلاس. 2 روز پشت سر هم. روز اول معلوم بود که اصلا نمیدونه که چه سرفصلی رو باید درس بده و اسلایدهای روی دیوار رو تا حالا انگار ندیده بود. میخوند و به ما همونها رو تحویل میداد. لابلای نوشته ها همه یه چیزای بدیهی مثل بازدهی و تایم و ... میچپوند.
روز دوم که فوق العاده بود. اصرار که باید فصل 5 رو تموم کنیم و 2 تا الگوریتم رو باید کار کنیم و ... تو حل و توضیح الگوریتم اول که مثل ... وا موند و هر چی بحث کردیم و سوال مطرح کردیم یه طوری به اسلاید بعد و قبل ربط داد و پیچوند و آخر هم به جواب نرسیده رفت مبحث بعدی. سر الگوریتم دوم هم که به ظاهر بلد بود مثل این دبستانی ها گفت اینو مینویسی و این با اون جمع میکنی و ... تمام. همه مراحل رو همینطوری نوشت ولی باز بهتر از اولی بود.
اگه نمی نوشتم اینو گلودرد میگرفتم. واقعا که نه بلد هستند که درس بدن نه بلد هستند که بپیچونن. ولی استادهای چینی میگن که خوبن.
مورد بعدی در مورد دزدی هایی که اخیرا تو مالزی زیاد شده. توی مجتمع ما 4 بار تا حالا لپ تاپ دزدیدن و تو خیابونها هم موبایل و کیف و پول و ... .
همه اینها درست ولی آیا هیچ دزدی تو ایران اتفاق نمی افته که اینطوری تو بوق و کرنا کردند که بیا و ببین.
صد هزار بار گفتن پول زیاد تو جیب نزارین، مگه کارت بانک ندارین، شکر خدا مثل مور و ملخ عابر بانک و... اینجا هست که همیشه هم کار میکنن. به خانم ها هم گفتن شب و تنها بیرون نروید. اکثر این مشکلات شبها و در تنهایی رخ داده. اون دزدی ها هم که مثل اینکه دزد را گرفتند معلوم شد که دزد مالایی نبوده و از این مهاجرهای برمه و ... بوده .
در هر صورت همه جا این مشکلات هست و متاسفانه ما فقط بلدیم انتقاد کنیم و نکته منفی رو هوار بکشیم.
نمیدونم مثلا تو ایران میری خیابون یک میلیون میزاری جیبت؟ یا نصف شب (منظورم 9 و 10 به بعده) دختر تنها با لپ تاپ میره خیابون اونم تو محله هایی که اکثرا خلوته یا به خاطر کارخونه های اطراف پر از کارگر و مهاجره.
یا تو ایران در خونه رو باز میزاری میری یا حتی میخوابی؟
فقط یه مورد بود که از بالکن خونه بغل که خالی بوده اومده بودند که اون جای تعجب داشت و احتمال داره که طرف کامل میدونسته که چه خبره. به هر حال به نظر من ایجاد تشویش و ترس در مردم کاملا اشتباه و کوته فکرانه است و شاید نوعی حسادت که بهتره بحث نکنم دربارش. اصولا خیلی ها عادت دارن بد چیزی رو که دارن بگن تا دست توش زیاد نشه!
این هم از بدیهاش
یا علی
نکته مهم: تمام مورد زیر (که در بسیاری از سایتها هم یافت می شود) مستقیما از سایت رسمی و دولتی MM2H ترجمه شده است.
برنامه ای است که دولت مالزی در اصل برای بازنشستگان طراحی کرده ولی جوانان پولدار هم تو این بازی هستند:
امتيازات برنامه اقامتي مالزي خانه دوم MM2H
- هريك از اعضا مجاز به خريد واحد مسكوني با حداقل قيمت 250.000 رينگت به بالا بسته به موقعيت ملك است. ولی در ساراواك (اون ور(جزیره شرقی) مالزی): از 300.000 رينگت به بالا
- هر شخص می تواند اتومبیل شخصی خود را بیاورد یا بعد یک سال از تولیدات مالزی (Local Assambled) بخرد.
- استخدام خدمتکار: هر متقاضي مجاز به درخواست يك خدمتكار با توجه به مقررات جاري اداره مهاجرت مالزي و با توجه به پيشنهاد آنها است.
- تحت اين برنامه متقاضيان ميتوانند فرزندان خود را كه زير 18 سال و مجرد هستند (وابسته به والدين) به همراه خود بياورند. فرزندان متقاضيان كه قصد ادامه تحصيل در مالزي را دارند (در هر سني) ميبايست جهت اخذ ويزاي تحصيلي اقدام كنند.
- مالیات : بغیر از بازنشستگان با نامه رسمی از اداره بازنشستگی باید مالیاتهای مربوطه را پرداخت نمایند.
- امکان ثبت شرکت در زمينه هاي مختلف و راه اندازي کسب و کار در مالزي.(از این یه تیکه خوشم میاد!)
- 10 سال اقامت مالزي براي خود ، همسر و فرزندان. چنانچه فرد متقاضي يا همسر او پدر و مادري بالاي 60 سال داشته باشند آنان نيز مي توانند اقامت را به صورت همراه دريافت نمايند. اين اقامت پس از 10 سال نيز قابل تمديد است.
شرایط برای افراد زیر 50 سال:
-سرمايه اي نقدي معادل حداقل يکصد و پنجاه ميليون تومان در ايران که اين سرمايه ميتواند به صورت سپرده ثابت در بانک باشد یا ملک و امثالهم.
-ميزان در آمد ماهانه معادل سه ميليون تومان که جنبه تشريفاتي دارد و با گواهي حقوقي از شرکت خصوصي يا دولتي، و اجاره املاک و سود سپرده و سهام سر و تهش هم میاد. اگر هم داشته باشی و منتقلش کنی مالیات نداره.
-بعد از تایید اقامت باید مبلغ 300 هزار رینگیت یا تقریبا 90 میلیون تومان به حساب خودتون بریزید و حساب رو معرفی کنید. بعد یک سال تا 240 هزار رینگیت یا 72 میلیون رو میتونید برای خرید خونه و ماشین و دانشگاه و دوا درمون (خدا نکرده) و سرمایه گزاری و ... برداشت کنید و بقیه پول تا زمانی که تو مالزی میخواهید بمونید باید تو حساب بمونه. در اصل پول رهن کشور مالزیه!
شرایط برای افراد بالای 50 سال :
-سرمايه اي نقدي معادل حداقل يکصد ميليون تومان در ايران که اين سرمايه ميتواند به صورت سپرده ثابت در بانک باشد یا ملک و امثالهم.
-ميزان در آمد ماهانه معادل سه ميليون تومان که جنبه تشريفاتي دارد و با گواهي حقوقي از شرکت خصوصي يا دولتي، و اجاره املاک و سود سپرده و سهام سر و تهش هم میاد. اگر هم داشته باشی و منتقلش کنی مالیات نداره.
-بعد از تایید اقامت باید مبلغ 150 هزار رینگیت یا تقریبا 45 میلیون تومان به حساب خودتون بریزید و حساب رو معرفی کنید. بعد یک سال تا 90 هزار رینگیت یا 27 میلیون رو میتونید برای خرید خونه و ماشین و دانشگاه و دوا درمون (خدا نکرده) و سرمایه گزاری و ... برداشت کنید و بقیه پول تا زمانی که تو مالزی میخواهید بمونید باید تو حساب بمونه. در اصل پول رهن کشور مالزیه!
به نظر من که بدک نیست به شرطی که شرکت هم در کنارش بزنی و کار راه بندازی.
از اینجا به بعد برای همه عمومیه و مربوط به این برنامه نیست:
- وام خريد ملک تجاري يا مسکوني با بهره حدود 6% در سال، ميزان وام به صورت تقريبي 70% ارزش ملک است. رشد سالانه ارزش ملک در مالزي حدود 10% است و در مالزي ماليات ارزش افزوده ملک وجود ندارد و اسناد املاک به صورت قطعي و هميشگي به خريدار منتقل مي شود (بعضی از املاک 99 ساله و برخی آزاد یا Free Hold است).
- بيمه درماني با پرداخت هزينه سالانه، تعرفه سالانه بيمه درماني با توجه به نوع بيمه سقف خسارت و امکانات مورد نياز سالانه 100 تا 300 دلار براي هر نفر است. این بیمه توسط شرکتهای خصوصی ارائه می شود و ربطی به MM2H ندارد.
مدارك مورد نياز جهت اخذ اقامت: یه سر به سایت رسمی و همچنین سایتهای ایرانی که این سرویس رو میدن بزنید همش اونجا هست.
اول از اقامت بگم براتون:
در شرایط زیر می شود اقامت گرفت:
ویزای دانشجویی - طرح خانه دوم یا MM2H (Malaysia My Second Home)e - ثبت شرکت - ویزای کار
تکلیف دانشجو که معلومه و هر سال (یا دو سال) بخش International دانشگاه ویزا رو تمدید میکنه.
هزینه ویزای دانشجویی در دانشگاههای مختلف فرق می کنه: بعنوان مثال دانشگاه UPM برای هر نفر دانشجو 90 رینگیت و هر نفر همراه درجه اول (همسر،پدر،مادر، فرزند و مثل اینکه خواهر و برادر) 110 رینگیت میگیره ولی دانشگاه MMU برای همراه 880 رینگیت گرفته و دانشجو رو هم مبلغی بالاتر از UPM. فکر کنم خود دانشگاه این هزینه اضافی رو میگیره.
دانشجو اجازه کار نداره و فقط بین 2 ترم به صورت نیمه وقت میتونه کار کنه (در قوانین هنگام ثبت نام در UPM به ما گفتن) مگه به صورت پروژه ای یا کارهای متفرقه مثل آموزشهای مختلف و لیدر تور و ....
ولی من از 2 تا دانشجوی Master تو MMU شنیدم که دانشجوی فوق لیسانس به بالا اجازه کار نیمه وقت در حین تحصیل هم داره (بعید می دونم). الله و اعلم!
ویزای کار یا Work Permit: اجازه کاری است که دولت مالزی به شما میده و 1 ساله و 2 ساله
(بیشتر) است. اونوقت شما خودت از تو سایتها و روزنامه میری و میگردی و کار پیدا میکنی. حقوق به طور متوسط از 1500 رینگیت به بالاست که البته برای مشاغل تخصصی از 2500 به بالا. من تا 18000 رینگیت در ماه دیدم.
توصیه اکید می کنم کسی به امید کار اینجا نیاد مگه بخواد شرکت بزنه و تجارت راه بندازه. این ویزا فقط بدرد اقامت گرفتن میخوره و تقریبا کار نیست تا زمانی که هندی ها برای کار تخصصی و اندونزیایی ها برای کار غیر تخصصی زیادند.
برای دیدن شرایط و حقوق ها و مسائل مورد نیاز برای کار به سایتهای کاریابی سر بزنید:
my.jobstreet.com
www.bestjobs.com.my
ثبت شرکت: اگه پول کافی برای تجارت و بیزینس دارید چرا که نه؟! ولی حساب شده و با تحقیقات کامل. به نظر من باید حداقل 6 ماه تا 1 سال اینجا زندگی کنی تا شرایط تا حدودی دستت بیاد که اصلا می خوای چی کار کنی؟ مگه برنامه خاصی داشته باشی.
شرکتهای مختلفی اینجا سرویس میدن و تمام مراحل کار رو انجام میدن که از 2.5 میلیون به پول خودمون هست تا 5 میلیون. در قوانین هست که شما باید یه شریک مالایی داشته باشید (نه در همه موارد) و مبلغ حدود 150 هزار دلار در حساب. که همه این مسائل رو شرکت برای شما انجام میده و پول رو هم ردیف میکنه تا ثبت شرکت.
مبلغ اصلی ثبت شرکت 2500 رینگیت (750 هزار تومان) میشه و بقیه ماجرا حق الزحمه و ... ها است. معمولا برای ثبت شرکت باید محلی را مشخص کنید که معمولا (باید) شرکت خودش این کارها رو انجام میده.
شما می تونید هر چند تا فعالیت میخواهید برای شرکت مشخص کنید و معمولا ایرانی ها رستوران را در نظر میگیرند!!!!
به هر حال این سیکل حدود 20 الی 30 روز طول میکشه و بعدش باید مدارک به اداره مهاجرت داده بشه که حدود کمتر از 2 ماه اقامت 2 یا 3 ساله شما و خاندان شما صادر خواهد شد.
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت: کپی تمامی صفحات پاسپورت + 2 قطعه عکس رنگی برای تمامی اعضای خانواده + ترجمه شناسنامه های اعضای خانواده .
اجاره دفتر کار در نزدیکی های KLCC که یکی از دوستان الان گرفته (حدود 800 متر فاصله داره) ماهیانه 1500 رینگیت یعنی 450 هزار تومان طبقه 14. بنابراین قیمت مناسبه برای دفتر کار.
ثبت شرکت به عنوان نماینده یک شرکت ایرانی هم امکان پذیره که باید شرکت ایرانی حداقل 2 سال سابقه کار داشته باشه. البته این شرکت اجازه کسب درآمد رو نداره مگر تبدیل بشه به شرکت مالایی. این هم شرایط جالبی داره که میتونید توضیح کامل رو تو این سایت بخونید. ایران مالزی
از کشور اردن شروع شد و همه کشورهایی که دانشجو تو دانشگاه دارن برنامه اجرا کردند حتی مغولستان که فقط 2 تا دانشجو داره.
متاسفانه یا خوشبختانه ایران آخرین کشور بود با توجه به اینکه بیش از 1500 دانشجوی ایرانی در UPM هست.
بعضی از کشورها مثل بنگلادش یه خواننده آورده بودند نمیدونم از کجا. کر شدیم به خدا. همچین جو گرفته بودش که انگار الان میخوان بهش جایزه "Grammy" رو بدن.
به هر حال بعد از کلی معطلی و بدون هیچ پذیرایی نوبت ایران رسید.
خدا وکیلی یه گروه خیلی خوب از دف و تنبک و نی و سنتور و به گمانم تار بود و 2 نفر خواننده که یکیش خانوم!!! و یکیش آقا بود.
عالی بود. همشون خوب کار کردن و من با دف خیلی حال کردم. آبروی ایران و فرهنگ غنی موسیقی ایرانی رو خریدن. شعرهای سنتی و قدیمی بسیار زیبایی رو انتخاب کرده بودند و با اجرای خوب حالی بردیم.
فقط کمی صدای خواننده ها (مخصوصا خانم) در زیر موسیقی گم شده بود که گویا عمدی بوده است (نظر شخصی).
بهر حال برنامه بسیار خوب بود و از همه دوستان که زحمت کشیدن ممنونم.


