• دنگی نوعی پشه است که در مناطق گرمسیری و استوایی یافت می شود.
• این نوع پشه از روی پاهایش به سادگی قابل شناسایی است به نحوی که پاهای پشه راه راه سیاه و سفید است.
• در صبح و ساعتها یا مناطقی که گرد و غبار زیاد است نیش میزند.
• تولید مثل(تخمگذاری) آن فقط در آبهای تمیز و راکد انجام می شود.
• تولید مثل(تخمگذاری) این پشه در آبهای راکد داخل و خارج خانه انجام می شود.
• چرخه حیات این حشره از تخم ، لارو ، شفیره تا بلوغ کامل فقط یک هفته طول می کشد.
• تخمهای این حشره می توانند 6 ماه بدون آب زنده بمانند.
• تب دنگی بیماری مسری و عفونی است که علت آن ویروس دنگی است که نتیجه نیش حشره است.(تب زرد یا Aedes)
• هیچ درمان شناخته شده ای برای کنترل و جلوگیری این بیماری وجود ندارد.

علائم بیماری:

1. تبهای بالا و مداوم یا ناگهانی
2. نقاط قرمز رنگ روی پوست
3. درد شدید در مفاصل و استخوانها ، عضلات و چشم و سر.
4. بی اشتهایی
5. تهوع
6. درد ناحیه شکم
7. خونریزی در دهان ، بینی و بدن

نحوه کنترل و جلوگیری:

الف: از بین بردن تخم حشره:

• تمام ظروف حاوی آب را با درب بسته نگهداری کنید تا پشه تخمگذاری نکند.
• تمام ظروف مثل پارچ یا گلدانهای محتوی آب و تانک حمام (بعضی خونه ها دارند)را هفته ای یکبار تمیز کرده و آب آنها را عوض کنید.
• تمام لکه ها و بازمانده های بارش باران را پاک کنید تا آب راکد بوجود نیاید.
• مطمئن شوید تمام مواد که آب در آنها جمع می شود مثل لاستیک اتومبیل یا لیوان یا قوطیهای خالی کاملا مراقبت می شوند چون مستعد تخمگذاری هستند.
• تمام ظروفی که می توانند آب راکد داشته باشند و قابل استفاده نیستند نظیر بطریها و قوطیهای خالی و غیره را بسوزانید.
• از سمهای مخصوص از بین بردن لارو استفاده نمایید مثل ABATE مطابق این دستورالعمل: 10 گرم برای 20 گالن آب و هر 3 ماه یکبار سمپاشی کنید.

ب: از بین بردن حشره بالغ

• از اسپری حشره کش استفاده نمایید.
• پنجره ها را توری بچسبانید.
• پخش دود (Fogging) بسیار موثر است که معمولا در محلهای عمومی انجام می شود.
• در نهایت اگر احساس کردید عوارض دنگی را دارید سریعا به درمانگاه یا بیمارستان مراجعه نمایید تا آزمایش دنگی را انجام دهند.

و نکته مهم اینکه درصد آلودگی توسط این حشره بسیار پایین بوده و در صورت توجه به علائم و مراجعه به پزشک جای هیچگونه نگرانی نیست.

سالانه بیش از 30 هزار نفر در ایران بر اثر تصادف از دنیا می روند ولی این بیماری در سال 2007، 75 نفر را از بین برده که اکثر آنها در جنگل یا بخش شرقی مالزی (سبا و ساهاواک) زندگی می کردند.(به نقل از سایت medindia)

تجربه قشنگ و باحالی بود. ۴ رشته بود : ۱- فوتسال که البته در چمن بود ۲-بسکتبال که تیم ۳ نفره و در نصف زمین در ۲ تا ۷ دقیقه بازی میشد ۳- طناب کشی برای آقایان و خانها ۴- کاپیتان بال برای خانمها(یه چیزی مثل والیبال)

من نمیدونستم که تیم بسکتبال هم داره (همون بهتر که نرفتم از بس که این سیاه پوست ها غول بودن) و تو رشته طناب کشی که خارجی ها بهش میگن "Tug of War" شرکت کردم. جدا تو عمرم اینقدر زور نزده بودم و فشار بر من وارد نشده بود. وحشتناک بود. با ۵ تا تیم مسابقه دادیم که رفت و برگشت بود یعنی ۱۰ بار طناب را کشیدیم. واقعا مشکل بود.

طبق معمول قرعه بد بود چون مثل اینکه میدونستن اکثر تیم UPM ایرانیه!(شوخی کردم) ولی ما ۵ تا مسابقه تا فینال دادیم و یه تیم دیگه با استراحت و قرعه فقط ۲ تا تا فینال.

به هر حال طبق روال عادی برنامه غیرت ایرانیها با نهایت خستگی باعث شد که اول بشیم و مدال به ظاهر طلا رو بگیریم. متاسفانه این همه تلاش برای دانشگاه هیچ ارزشی نداشت چون انگار نه انگار که ما اول شدیم اما تجربه جالبی بود. اینم عکسش:

مسئله این است : با تز یا واحد یا به عبارتی: By Course یا By Thesis

تقریبا بغیر از دانشگاه UPM که برای By Thesis هم حداقل 9 واحد ارائه میکنه (برای فوق لیسانس یا مستر) و ۱۲ واحد برای دکترا یا PHD اما بقیه دانشگاه ها فقط استاد رو معرفی می کنن و شما شروع به تحقیق میکنی و با استادت کار رو تموم میکنی و خلاص. ولی تو UPM باید حداقل 9 واحد یا بیشتر که خود گروه بهت میگه پاس کنی.

در حالت By Course شما 30 واحد درس میخونی و یه پروژه 6 واحدی هم میدی که مسلما پروژه خیلی راحتتر از تز هستش ولی 30 واحد دزس و کلاس هم به جای خودش سخته!

وزارت علوم ایران دانشگاههایی را که فقط By Thesis هستند و واحد ارائه نمیکنند رو قبول نمیکنه و میگه حداقل 12 واحد باید پاس کنی (این عدد را مستقیما از خود نماینده وزارت تو شهرک غرب - خیابان پیروزان (اگه اشتباه نکنم) بپرسید) که اگه پاس نکرده باشی به مشکل میخوری برای ارزیابی مدرک.
از طرف دیگه کشورهای پیشرفته مثل استرالیا و کانادا و نیوزلند و ... مدارک By Thesis را چون دانشجو بیشتر تحقیق کرده راحتتر می پذیرند.
تنها نکته جالب اینه که وزارت علوم میگه اگه مدرک بالاتر ارزیابی بشه مدرک پایینی قبوله. یعنی اگه دکترا رو قبول کنه کاری به فوق لیسانس نداره و شما میتونید دکترا رو جایی و طوری بگیرید که وزارت علوم تایید کنه و فوق لیسانس هر جایی باشید. ولی توصیه اکید اینه که هر دو رو تو یه دانشگاه باشید چون خیلی راحتتر پذیرفته میشید و کارهاتون ردیف میشه.

شنیدم که اگه فوق رو تو همون دانشگاهی باشید که دکترا هستید واحدهای فوق را برای دکترا قبول میکنن (اگه تو همون رشته یا دانشکده باشید که واحدها مرتبط باشد) و این شما رو تقریبا یکسال جلو می اندازه.WoW

این سایت به دردتون میخوره : www.iranscholarship.net

همچنین (قبلا اینو دادم):www.ir-sr.com

از کوالالامپور که بخوای با اتوبوس بری باید بری Kota Raya یا همون China Town (بغل همدیگه هستند). بهتره روز قبل حرکت بری و بلیت (بلیت با ط نیست!) بگیری و در مورد اتوبوس مطمئن بشی که از اون صندلی بزرگ هاست والا تا اونجا که بین 4.5 تا 5 ساعت راهه پوستت کنده میشه. اگه روزقبل بری واسه ساعت حرکت و نوع اتوبوس و هزینه دستت باز تره. 27 رینگیت هزینه رفتن به اونجاست. برگشت هم همینه یعنی 27 رینگیت دیگه. مجموعا 54. ولی اگه روز حرکت بری و اتوبوس باشه 40 تا ازت میگیرن میخوای بخواه نمیخوای نخواه.

صبح زود برید که ظهر برسید اونجا. وقتی رسیدید ترمینال در پینانگ تاکسی هستش و اتوبوس. آها!! باید برید یه جایی به نام George Town که همه توریستها میرن. اولش میخوره تو ذوقتون ولی برید جرج تاون خوب میشید. به نظر من با اتوبوس از لاین 1 همونجا سوار بشید و بگید میخواهید برید جرج تاون. البته یه ایستگاه اصلی داره که شما رو پیاده میکنه و اونجا دوباره باید اتوبوس سوار بشید (101) بگید میخواهید برید ((باتوفیرینگی)). یه جاده فوق العاده قشنگ مثل جاده چالوس تا باتوفیرینگی. همه این مسیر رو با 4 رینگیت رفتید ولی تاکسی بین 30 تا 40 تا میگیره ازتون. من ترجیح میدن تو مسافرت همه جا رو ببینم و پولم و خرج خرید و گردش کنم نه تاکسی. تو باتوفیرینگی هتل هست و شله (chalet). بپرسید کجا میشه یه شله تمیز و مناسب گرفت بهتون میگن. شبی 80 رینگیت. بسیار تمیز با حمام و سرویس و کولر گازی فقط لوکس نیست ولی لب ساحل هستش و عالیه.
همین مسیر رو هم میتونید برگردید به ترمینال برای برگشت.

دانشگاه USM
خیلی زیبا و بزرگ و شیک با تعداد کثیری از دانشجوهای اروپایی و آفریقایی و استرالیایی. اولین دانشگاه مالزی در رتبه بندی جهانی که پزشکی هم داره و خیلی با کلاسه. برای فوق لیسانس (Master) یا دکترا (PHD) اگه بخواهید By Research (فقط با تز) اقدام کنید هر زمانی امکان پذیره و محدوده مشخصی نداره ولی برای By Course (واحد و پروژه) باید به سایتشون سر بزنید که احتمالا تو اکتبر برخی از دانشکده ها دانشجو میگیرن.
سایت دانشگاه USM: اینه www.usm.edu.my 

جزیره پینانگ خیلی جاهای دیدنی داره و 3 روز رو کامل پر میکنه:
باغ پروانه ها : دومین باغ بزرگ پروانه های زنده دنیا (اولیش تو آمریکاست)
باغ مارها : کمیابترین و زیباترین و خطرناکترین و ...ترین مارهای دنیا
باغ میوه های گرمسیری - باغ گیاهشناسی - غواصی و از همه باحالتر Sleeping Buddha یا بودای خفته که یه مجسمه بیش از 40 متر دراز کشیده با کلی مجسمه ها و نمادهای زیبا و دیدنی دیگه و در نهایت لب ساحل که شب اونایی که اهلشن میرن رقاصی و خوشگذرونی و صبح زود هم اقیانوس بسیار آروم و زیبا و شاهکاره. نهایت لذت تو سکوت صبح زوده اونجاست.

یه بازار شبانه هم تو منطقه باتوفیرینگی هستش که بسیار دیدنی است با سوغاتی ها و چیزهای توووپ که هیچ کجا تو کوالالامپور لنگش نیست. فقط موقع خرید خیلی چونه بزنید. 50 رینگیت رو بگید 15 تا. اگه بتونه میده.

البته با هواپیما هم میرن اونجا که من دوست ندارم چون جاده قشنگه و آدم اومده گردش نه هواپیما سواری.

پیشنهاد یه مالایی بود که برای رفتن به لنکاوی (مشهورترین جزیره مالزی) بهترین کار اینه که بیاید پینانگ و یه روز صبح زود یا با تاکسی یا با اتوبوس یا با کروز (کشتیهای زیبا و مناسب برای سفر دریایی 3-4 ساعته بین 2 جزیره) برید لنکاوی و برگردید. هم از لحاظ هزینه ای بهتره هم اینکه هر 2 رو دیدید. در ضمن اجاره کردن موتور یا ماشین در جزیره ها بسیار معقول و مقرون به صرفه است به شرطی که تعدادتون 3 یا 4 نفر (برای ماشین) باشه و رانندگی با فرمون سمت راست رو هم بلد باشی و گواهینامه بین المللی گرفته باشی! نقشه ها کمکتون میکنن ولی کلا چون همه چی برعکس هستش (بخاطر جهت رانندگی) کمی جهتیابی سخته! برای 1 یا 2 نفر هم که یه موتور میگیری و حالشو میبری . فقط تو رو خدا مواظب باشید چون اینجا همه چی برعکسه.

برای گواهینامه بین المللی رانندگی هم تهرونی ها برن به آدرس : خیابان آپادانا - سر نوبخت (نیلوفر) - سازمان جهانگردی و اتومبیل رانی -
مدارک لازم برای گواهینامه بین المللی :
25000 تومان پیاده بشن و کپی پاسپورت و عکس و کارت ملی - یک ساعته بهتون میدن همون موقع.

در ضمن اگه قصد موندن در مالزی رو دارید باید اینجا همون گواهینامه رو ببرید اداره پلیس یا مراکز مشخص شده تا گواهینامه مالایی بهتون بدن.
اگر گواهینامه موتور ندارید نگران نباشید چون با اون گواهینامه بین المللی هر دو را بهتون میدن و میتنید موتور هم سوار شید.

ولی چندتا از مواردی رو که این دوست عزیز فرمودند رو میگم خدمتتون :

به بنده گفته بی سواد چون امپراتوری رو با ط ننوشتم : دوست عزیز ط یه حرف عربی و معادل اون در فارسی ت است که شما اگر دسترسی به فرهنگ لغت هر بابایی داشته باشی میتونی هر ۲ حالت رو ببینی.

فرموده اند که دانشگاه در پیت UPM اما نمیدونم ایشون رتبه دانشگاه رو دیدند در سایتهای معتبری مثل www.webometrics.info  یا نه. بهتره خودتون یه سری بزنید . با دانشگاههای دیگه مقایسه کنید.

لینک رتبه دانشگاههای مالزی :http://www.webometrics.info/rank_by_country.asp?country=my

لینک رتبه دانشگاههای ایران : http://www.webometrics.info/rank_by_country.asp?country=ir

نام کامل دانشگاه UPM: Universiti Putra Malaysia است که امیدوارم برا کلمه Universiti غلط املایی نگیره این دوست عزیز. این به زبان خودشونه.

من چندین ساله که تدریس کردم و میکنم و خواهم کرد و هیچ وقت احتیاج نداشتم که بگم دانشگاه تهران درس خوندم. با افتخار اعلام میکنم که آزاد - تهران مرکزی بودم ولی ایشون توهم زده و چیزه دیگه ای شنیده. مهم کاریه که میتونی انجام بدی نه جایی که درس خوندی عزیزم.

عضو انجمن طراحان وب آمریکا بودم و الان نیستم چون دسترسی به انجمن امکان پذیر نبود ولی بخاطر این بنده رو عضو کرده بودند که در سال ۲۰۰۴ جایزه طراحی رو ازشون گرفته بودم. برای اینکه این دوست عزیز ناراحت نشه عکس اون رو تو ۳۶۰ میزارم به زودی. ایشون گفته بودند که این انجمن یه فروم است. واقعا ببخشید که اشتباه کردند.(متاسفانه مدارک رسمی موجود است)

فرمودند که بنده طراح وب نیستم. حتما ایشون درست میگن اما نمی دونم چطوری نمونه کارها رو قایم کنم که این بنده خوب خدا ضایع نشه. اونم از سال ۱۳۷۹ تا حالا. (راستی اگه ادعایی هست در خدمتیم جهت رو کم کنی بعضی ها)

فرمودند که خانواده من ۳ شیفت کار میکنن تا خرج منو بدن ولی دوست عزیز الان که این متن رو می نویسم کل خانواده من اینجا در کنار من دارن زندگی می کنن و حالشو می برن. نمی دونم کی مونده دیگه. تو که میدونی چرا خودتو خسته می کنی عزیزم. راستی مگه تو نمیدونستی من چقدر وضعم توپه و پولدارم؟ لباس شب عید و شام  شب و ...!!! جل الخالق. رحمت به دست بی نمک.

راستی دوست عزیز من برای اطلاعاتی که میدم پولی نمیگیرم که چشمم به جیب مردم باشه.

ایشون بنده رو نفرین کرده به خداوند که و فرموده که "اینو بدون یه روز خنجرم رو تو قلببت فرو میکنم و اون روز از اینکه منو خواستی نابود کنی و البته موفق هم نبودی پشیمون میشه ! اون روز نزدیکه ..."

بابا تو دیگه کی هستی. خدا رو قبول داری و خنجر می زنی؟ در ضمن من توانایی نابود کردن انسان شریف و قدرتمندی مثل شما رو ندارم دوست عزیز. رحم کن!

 یه سری هم حرفهای زشت به بنده و مملکت زده که بهتره ننویسم. به هر حال سالی که نکوست از بهارش پیداست. البته اگه این دوست عزیزم رابطه این مثل رو با کاری که کرده بتونه پیدا کنه!!!

من واقعا متاسفم که بجای نوشتن موارد لازم برای ادامه تحصیل شما دوستان مجبور شدم این ها رو بنویسم. راه دیگه ای برای دسترسی به دوستم نداشتم. به زودی مطلبی از جزیره Pinang و دانشگاه USM که اونجاست می نویسم. با یکی از دوستای خوبم رفته بودیم برای ثبت نام یکی از دوستان که البته بخدا اگه هزینه گرفته باشیم.(حدود ۴۰۰ کیلومتر با محل زندگی ما فاصله داره!)

در حال حاضر دانشگاه UPM بدون مدرک زبان تافل با نمره ۵۵۰ و یا IELTS با نمره ۶ مدارک جدید رو قبول نمیکنه. این درحالیست که ترم قبل هم این شرط را گذاشت ولی بعد از چند روز لغو شد. اما این ترم ممکنه که لغو نشه چون گویا با عربستان قرارداد سالی حداقل ۱۰۰۰ دانشجو را در پیش دارد . اگر قرارداد امضا بشه مدرک اجباری خواهد شد. اینم لینک سایت دانشگاه :دانشگاه یو پی ام (UPM)

دانشگاه UKM هم همینطور. البته شرایط این دانشگاه فعلا آسونتر از UPM هستش و زبان هم با نمره پایینتر یعنی IELTS با نمره ۵ قبول است. ولی مشکل این دانشگاه کمبود استاد انگلیسی زبان است و بعضی رشته ها یا مالایی برگزار میشود یا فقط به صورت تز است که این حالت مورد قبول وزارت علوم نیست. اینم لینک سایت دانشگاه :دانشگاه یو کی ام (UKM)

نکته بی ربط ۱: هزینه ویزای دانشجویی که دانشگاه UPM میگیره ۹۰ رینگیت است البته اگر از سفارت مالزی در ایران ویزا گرفته باشی. برای هر همراه هم مثل پدر - مادر - خواهر - برادر - همسر و بچه هر نفر ۱۱۰ رینگیت به شرط قبل. اما چندتا از دوستهای من از ایران ویزا نگرفته بودند ولی ۵۰۰ رینگیت جریمه هم نگرفتن از بس که این مالایی ها مهربونند.

نکته بی ربط ۲: دانشجو که اتوماتیک بیمه میشه ولی برای هر همراه باید درخواست Yellow Card یا کارت زرد کنیم که فقط و فقط ۵۰ رینگیت (۱۵ هزار تومان)برای ۱ سال میگیرن و ۲-۳ روز بعد کارت رو میدن.(مقایسه شود با روند بیمه درمانی در ایران) بعد همراهان میتونن از امکانات درمانی دانشگاه رایگان استفاده کنن.

ترم اول (First Semester) :ارسال مدارک برای دانشجویان خارجی : ۱۵ مارچ یعنی ۲۵ اسفند

ترم دوم (Second Semester) :ارسال مدارک برای دانشجویان خارجی : ۱۵ آگوست یعنی ۲۵ مرداد

توصیه اکید می کنم که مثل همه کارهای دیگه دقیقه ۹۰ ای نباشید و حداقل ۱ ماه زود تر مدارکتون رو به دانشگاه برسونید تا در صورت کم و کاست وقت کم نیارید.

این تاریخها همه ساله ثابت است. بزودی تاریخ سایر دانشگاهها را مینویسم.

قبلا هم گفتم هر ترم در British به پول ما تقریبا ۲۲۰ هزار تومانه که ۱۰ روزه و هر روز ۳ ساعت.